Blog Comments

0 comments

Blogs » News » On Reason and Passion

On Reason and Passion

  • And the priestess spoke again and said:
    "Speak to us of Reason and Passion."


    And he answered saying:
    Your soul is oftentimes a battlefield, upon which your reason and your judgment wage war against passion and your appetite.
    Would that I could be the peacemaker in your soul, that I might turn the discord and the rivalry of your elements into oneness and melody.
    But how shall I, unless you yourselves be also the peacemakers, nay, the lovers of all your elements?
    Your reason and your passion are the rudder and the sails of your seafaring soul.
    If either your sails or our rudder be broken, you can but toss and drift, or else be held at a standstill in mid-seas.
    For reason, ruling alone, is a force confining; and passion, unattended, is a flame that burns to its own destruction.
    Therefore let your soul exalt your reason to the height of passion; that it may sing;
    And let it direct your passion with reason, that your passion may live through its own daily resurrection, and like the phoenix rise above its own ashes.

     

    I would have you consider your judgment and your appetite even as you would two loved guests in your house.
    Surely you would not honour one guest above the other; for he who is more mindful of one loses the love and the faith of both.


    Among the hills, when you sit in the cool shade of the white poplars, sharing the peace and serenity of distant fields and meadows - then let your heart say in silence, "God rests in reason."
    And when the storm comes, and the mighty wind shakes the forest, and thunder and lightning proclaim the majesty of the sky, - then let your heart say in awe, "God moves in passion."
    And since you are a breath In God's sphere, and a leaf in God's forest, you too should rest in reason and move in passion.

     

    Khalil Gibran - "The Prophet" - fragment

    ~

     

    O rozsądku i namiętności

     

    Kapłanka przemówiła znów: 
    Powiedz nam o Rozsądku i Namiętności.

    A on odezwał się w te słowa:
    Wasze dusze są często polem bitwy, na którym rozsądek i prawość prowadzą wojnę z tym, co czujecie i czego pragniecie.
    Gdybym mógł zaprowadzić pokój w waszych duszach zamieniłbym niezgodę i rywalizację waszych cząstek w jedność i melodię.
    Ale jakże mogłoby mi się to udać, jeśli nie spróbujecie pogodzić ze sobą, a raczej, nie pokochacie wszystkich swoich cząstek?
    Rozsądek i namiętność są sterem i żaglami dla waszej wędrującej duszy.
    Jeśli wasze żagle lub ster zostaną zniszczone, będziecie jedynie kołysać się i dryfować albo nawet zatrzymacie się w bezruchu pośrodku morza.
    Posługiwanie się jedynie rozsądkiem to krępowanie mocy, zaś czysta namiętność jest płomieniem, który płonie aż do samospalenia.
    Toteż pozwólcie swej duszy wynieść rozsądek aż na wysokość namiętności, tak by dusza mogła zaśpiewać. 
    A także pozwólcie by rozsądek nadał kierunek waszej namiętności, tak by namiętność mogła codziennie zmartwychwstawać i unosić się jak feniks z popiołów.

    Pragnę byście traktowali rozsądek i namiętność tak, jak traktowalibyście dwóch najmilszych waszemu domowi gości.
    Z pewnością nie wywyższalibyście jednego gościa ponad drugiego gdyż, kto troszczy się bardziej o jednego, traci miłość i zaufanie obu.

    Kiedy siedzicie w chłodnym cieniu białych platanów pośród wzgórz, czując spokój i łagodność odległych pól i łąk – pozwólcie swemu sercu powiedzieć w ciszy „Bóg odpoczywa w rozsądku”.
    A gdy nadejdzie burza i potężny wiatr wstrząśnie lasem, a grzmoty i błyski ogłoszą majestat niebios – pozwólcie swemu sercu powiedzieć z lękiem – „Bóg rozbudza się w namiętności”.
    A ponieważ jesteście oddechem w Boskiej sferze i liściem w Boskim lesie, także i wy powinniście odpoczywać w rozsądku a rozbudzać się w namiętności.
    Khalil Gibran - "Prorok" fragmenty